logo_mzr

Prolegomena_cz.b

Okładka:

Książka:

Tytuł Prolegomena do modlitwy
Autor Abu al-Lajs as-Samarkandi
Przekład z języka arabskiego i opracowanie Marek M. Dziekan
Redakcja Musa Czachorowski
Wydawca Inicjatywa wydawnicza:

Çaxarxan Xucalıq, Wrocław 1432/2011

Miejsce i rok wydania Wrocław 1432/2011
ISBN 978-83-60425-68-8
Liczba stron 56
Format 14 x 20,5
Skład i druk Agencja Wydawnicza „ARGI” – Wrocław – www.argi.pl
Uwagi Aneks: Wybrane modlitwy muzułmańskie
Streszczenie ang.

  • Książka zawiera tłumaczenie traktatu AlMuqaddima fi as-salat autorstwa Abu al-Lajs as-Samarkandiego, jednego z najwybitniejszych przedstawicieli hanafickiej szkoły prawnej, fikha, egzegety Koranu i mistyka. Jego pisma (nie tylko przetłumaczony traktat) zyskały popularność w całym islamskim świecie i zostały opublikowane w języku tureckim, jawajskim, malajskim i innych. Traktat Prolegomena do modlitwy jest najbardziej znanym tekstem as-Samarkandiego.

    Utwór posiada dziewięć komentarzy, co potwierdza popularność, a także przydatność dla wiernych. Traktat składa się z preambuły, wstępu oraz 33 paragrafów, które zawierają ogólny opis modlitwy (salat), jej warunki, zasady i obowiązki.

    Autorem przekładu i opracowania jest prof. dr hab. Marek M. Dziekan. Wydanie zawiera, oprócz tekstu właściwego, Wprowadzenie i Aneks z wybranymi modlitwami muzułmańskimi.

  • Abu al-Lajs Nasr Ibn Muhammad Ibn Ahmad Ibn Ibrahim as-Samarkandi – (ur. ? – zm.983 lub 993), zwany Imam al-Huda (Imam Słusznej Drogi) to jeden z najwybitniejszych przedstawicieli hanafickiej szkoły prawnej, fakih, egzegeta Koranu i mistyk. Jego dzieła, których Fuat Sezgin wymienia dwadzieścia cztery, zyskały popularność w całym świecie islamu od Maroka po Indonezję (jego utwory ukazywały się po arabsku z interlinearnymi przekładami tureckimi, jawajskimi i malajskimi).

    Według Josepha Schachta do najważniejszych jego dzieł zaliczyć należy Tafsir, czyli komentarz do Koranu, podręcznik prawa hanafickiego Chizanat al-fikh („Skarbnica prawa”), Muchtalif ar-riwaja („Różnorodne przekazy”/ „Różnice w przekazach”), pracę o poglądach pierwszych mistrzów hanafickich, dziełko o pobożności i moralności Tanbih al-ghafilin („Pouczenie lekkomyślnych”), Bustan al-arifin („Ogród mędrców”) – dydaktyczny traktat o problemach teologii, filozofii i prawa muzułmańskiego oraz Al-Mukaddima fi as-salat („Prolegomena do modlitwy”).

    (Marek M. Dziekan, Prolegomena do modlitwy, s. 15-16)

    Marek M. Dziekan – (ur. 1965) prof. zw. dr hab., kierownik Katedry Bliskiego Wschodu i Północnej Afryki Uniwersytetu Łódzkiego, pracownik Katedry Arabistyki i Islamistyki Uniwersytetu Warszawskiego i Pracowni Języka i Kultury Arabskiej Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu oraz Przewodniczący Rady Programowej Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych na Uniwersytecie Łódzkim.

    Członek Komitetu Nauk Orientalistycznych PAN, Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, Polskiego Towarzystwa Orientalistycznego, Union Europeenne des Arabisants et Islamisants oraz Polskiego Towarzystwa Nauk Politycznych; redaktor naczelny „Rocznika Orientalistycznego”.

    Autor wielu prac naukowych, popularnonaukowych i przekładów. Zajmuje się historią cywilizacji arabsko-muzułmańskiej, islamem klasycznym i współczesnym. Interesuje się także problematyką mniejszości muzułmańskich w Europie ze szczególnym uwzględnieniem Tatarów polsko-litewskich.

    Ważniejsze publikacje: Dzieje kultury arabskiej (2008); Cywilizacja islamu w Azji i Afryce (2007); Irak. Religia i polityka (2005); Pisarze muzułmańscy VII–XX w. (2003); Historia Iraku (2002); Arabowie. Słownik encyklopedyczny (red., 2001); Symbolika arabsko-muzułmańska (1997); Arabia magica. Wiedza tajemna u Arabów przed islamem (1993).

'+
1
'+
2 - 3
4 - 5
6 - 7
8 - 9
10 - 11
12 - 13
13 - 14
[x]