Jan Tyszkiewicz (ur. 1939)

magisterium z historii na UW (1961), absolutorium z archeologii (1965), doktorat i habilitacja z historii tamże (1971 i 1979), profesor nadzwyczajny (1992), zwyczajny (1995). Zatrudniony w Instytucie Historycznym UW od roku 1961 kolejno jako asystent stażysta, asystent, starszy asystent, doktorant, adiunkt, docent, profesor nadzwyczajny; profesor zwyczajny od roku 1995.

Sekretarz naukowy Instytutu Historycznego UW 1972–1975, członek: Komisji Geografii Historycznej PAN 1973–1992, redakcji rocznika „Ziemia” 1979–1987, Komitetu Głównego Ogólnopolskiej Olimpiady Historycznej 1984–2004, Komisji Ekologii Człowieka PAN 1988–1995, Komisji Numizmatycznej PAN od roku 1989, Zespołu Historycznego przy Ośrodku Kultury Turystyki Górskiej PTTK w Pieninach od roku 1991, Rady Naukowej przy „Roczniku Tatarów Polskich” wydawanego przez ZTRP, Komisji Orientalistycznej PAN (1999–2005), kierownik Katedry Historii Średniowiecznej w Akademii Humanistycznej w Pułtusku (1994–2021).

Autor wielu książek i artykułów, w tym dotyczących dziejów Tatarów na ziemiach Polski, Litwy i Białorusi.

Autor:
Tatarzy w Europie Środkowo-Wschodniej. Litwa, Białoruś, Polska, Ukraina. Zbiór szkiców (2025)